O gün hava çok sıcaktı. Sanki ateşin içindeydim. Bu arada adım İlker. Yatağımdan çıkar çıkmaz televizyonu açtım, birde ne göreyim! Sıcaklık 60 derece olmuş, çölde kum fırtınası çıkmıştı.
KUM FIRTINASI.
Bu demek oluyordu ki, tüm dünya çöle dönüşüyordu. Buna bir çözüm bulmak için arkadaşım Ümit ile buluşmam gerekiyordu.
Ümitlere gidince bir de ne göreyim! Ümitler eve fıskiye kurmuşlardı. Ümit'in ailesi zaten hep böyle garip şeyler yapıyor.
Mesela kışın üşüyoruz diye evde ateş yakmışlardı. Daha doğrusu evi yakmışlardı. Neyse biz asıl konuya dönelim.
Ümit'e akşam erken yatmasını, çünkü sabah erken kalkmamız gerektiğini söyledim.
Sabah olunca Ümit'i evin önünde beklemeye başladım. Yarım saat sonra Ümit altı damacana su ile gelmişti. Yola çıkmadan önce Ümit'e ''niye altı damacana su getirdin''? diye sordum. Ümit bu su bile az gelir dedi.
Neyse biz yine Ümit'in gariplikleri ile uğraşmayalım. Yolculuğumuza yeni başlamıştık ama iki damacana su çoktan bitmişti.
 |
| Dünya çöle dönüşüyordu |
Ümit'le yürürken bazı yerlerde bir iki metrelik çukurlar gördük. Bu çukurlar ağzına kadar çöp doluydu. Bu manzara beni çok üzdü. Bu yüzden ormana doğru gitmeye karar verdik.
DÜNYANIN SONU.
Ormanda az önceki yerden farklı değildi. Hiç ağaç kalmamış, kalanlar ise alev alev yanıyordu. Koca gölde ise bir damla su kalmamıştı. Suyumuzda bitti bitecekti. Su almak için ormanın yakınında ki bir çeşmeye gittik. Maalesef orada da su yoktu.
Aklıma su bulabileceğimiz tek bir yer geliyordu. Orası da Karadeniz'di. Ormanın olduğu yer Karadeniz'e yakın olduğu için, çok şanslıydık. Yine diğer yerlerde olduğu gibi, orada da hiç su kalmamıştı. Kalan tek şey balık kılçıklarından ibaretti.
Bu yüzden Karadeniz'den ayrılıp başka bir yöne giderken bir kaç insanın iskeletini gördük. Çoğunun elinde çakmak gibi yakıcı aletler vardı. Bazı yanıcı aletler ise patlamıştı. Ümit ile bu gördüğümüz manzara karşısında çok şaşırmış ve Dünyayı çöle, insanların dönüştürdüğünü öğrenmiştik.
Gökyüzüne bakınca ozon tabakasının yok olduğunu fark ettik. Bu tam bir felaketti.
GARİPLİKLER ve HİKAYEMİZ.
Tüm Dünya yok olacaktı, bu yüzden hızlı adımlarla eve doğru koşmaya başladık. Evimizin önüne geldiğimizde evimizin kül olduğunu gördük. Ozon tabakası, ben ve Ümit'i yok edecekti. Erimemize saniyeler kalmıştı. Ve şimdi bizi eritecekti ki, annemin kalk deyişini duydum ve uyandım...
 |
| Gökyüzüne bakınca ozon |
Bazı sorular ve cevapları:
* Dünyanın sonu ne zaman gelecek, Dünya'nın sonu ne zaman gelecek, Dünyanın sonuna kaç gün kaldı, Dünyanın yok olmasına kaç yıl kaldı, Dünya hangi tarihte yok olacak, Kaç yıl sonra dünyanın sonu gelecek: Bunu sadece Allah C.C. bilir.
* Dünyanın sonu deprem ne demektir: Bu bilim kurgu filmleri için kullanılır.
* Dünyanın sonu nedir: Dünyada yaşamın biteceği, kıyametin kopacağı vakittir.
* Dünyanın sonu neresi: Arjantin'in Ushuaia şehri diye söylenmektedir.
* Bildiğimiz dünyanın sonu ne anlatıyor hikayede: Bir çocuğun rüyasını.
* Dünyanın sonu mu geliyor hikayede, dünyanın sonu konulu hikaye, dünyanın sonu temalı hikaye, dünyanın sonuna doğru hikaye, dünyanın sonu hikaye, dünyanın sonu masal, dünyanın sonu geliyor mu hikayede, dünyanın sonu geliyor mu masalda: Rüyada öyle gibi bir hava var.
E.B.K.
Bu hikayeyi şu an 11 yaşında olan, belki de gelecekte bir yazar olabilecek, genç bir arkadaş yazmıştır. Hikaye için teşekkürler kendisine. 20-08-2019
Kaynaklar: bir çocuğun rüyası, bir çocuğun hayali, SANATTAN, rüyadaki hikaye.
